Нема ништо позначајно од спортски амбасадор на еден град, нема ништо погорделиво ако насекаде или ако сакате во регионот да ве препознаваат по брендот , фудбалскиот клуб од каде потекнувате.Некогаш препознатлива силна и полна со фудбалски таленти , Победа,а денеска на маргините на егзистенција и со “малигна” структура на предводници кои го доведуваат во прашање функционирањето на клубот.
Деновите кога со нетрпеливост се чекаше настапот на црвенобелата армија и празничната атмосфера низ прилепските улици , сега се претвори во “што ми е гајле за Победа нека згасни ако треба,немам корист јас од тоа , нека му ја мислат тие што ја уништуваат”.Да не се лажиме Победа не е туку така формиран “баталјон” , Победа е име и презиме , една традиција од која секако дека имаме сите корист, зошто?.Во таа Победа растеа генерации , се намножуваа фудбалски мајстори кои ги “кршеа” своите нозе , за клубот да застане на истите и само да ја негува фудбалската приказна за македонската “викторија”.
Си била некогаш “Голема Победа” , да, си била зашто тогаш никој и не го интересираа чии се клупските акции , кој и како го троши клупскиот буџет , кој зема поголема плата , од каде произлегуваат фудбалските таленти , зошто тогаш сите знаеа една работа , сабота или недела , за раце своите деца , внуци , жени , комшии и пријатели и сите на градскиот стадион.Дали со карта , дали преку ѕидчина , дали на скали кај брза помош или во друштво на навивачите, една беше целта , сите да навиваат за Победа.Разликата е голема.Наместо муабет за европски настапи на препознатливиот македонски фудбалски бренд , сега муабетот е преточен во згаснување , фузирање или нов почеток од најнизок ранг за великанот во фудбалот кај нас.
Една непрепознатлива но за жал ситуација која е долги години нерешлива енигма за секого.Една грда спортска кореографија за најфудбалскиот град во земјава , од која се некој профитира , се некој прави обиди , се некој нешто за себе си присвојува , заборавајќи дека Победа е на прилепчани , на фудбалските гурмани кои најдобро знаат како се сака својата Победа.
Ако мора да се размислува за одговорот до кога така ? ….И додека прилепчани несвојствено за нив дебатираат на повеќе места низ прилепската чаршија , на различни места (а не се сплотени сите заедно), ќе го дочекаат крајот во кој ќе страадаат генерации и генерации кои ја сакаат фудбалската бубамара и кои едноставно сакаат фудбал, тренинг и фудбалска атмосфера .Барем за сите тие млади фудбалери кои сакаат да го надоградат фудбалското знаење во школата на Победа , тие кои го водат клубот да престанат да си даваат “автогол” , оти сега веќе сите знаат колку е голем” голот” и како може да се прими истиот.
Секој клуб има проблеми , ама и секој клуб знае како да ги реши, само очигледно во Прилеп е сеушште “кај шо има сила нема правина” или уште попрецизно “брзата кучка слепи кучиња раѓа”.Во овие долги години на нестабилизирање на клубот , секој кој ќе дојде и го допре името Победа прави се, само да не функционира клубот нормално.Се редат тренери кои брзо го разбираат патот кој ја води Победа кон дното , заминуваат прилепски деца во други клубови , оти не можат да се израдуваат носејќи го дресот на својот клуб , се разочарува публиката која веќе не го сфаќа сериозно “орото” кое го играат луѓето во Победа.Дури пропаѓаат и обидите да се соберат навивачите и побараат спас за црвено белите.Сивило кое некогаш беше сосема поинаква бајка.
Вината е во секого а најмногу во оние кои дозволија Победа да се бори за живот , егзистенција, фудбалска беда и срам за градот.Колку побрзо се најде вистинската формула за излез од длабочините на сивилото , толку подобро за мене , за тебе , за сите нас …а навистина треба да се знае дека АРАМОТ ЌЕ ИЗЛЕЗЕ – КОГА ТОГАЈ!.
