На 74 годишна возраст, почина, Димитар Чуроски, мајсторот часовничар, кој од 2013 се грижеше, Градскиот саатот во срцето на прилепската чаршија, да чука и да го одбројува времето кое минува. Чучурот го напушти овој свет, во годината кога се одбележуваат 200 години изградбата на Градскиот саат
Диме Чучуро, како што го знаат прилепчани, во раните зори ќе ги искачше 105-те скали на саат кулата во Прилеп за да ги намести сказалките на часовникот . Го навиваше механизмот на часовникот, за тој да го означува точното време за прилепчани и за сите гости намерници што доаѓаат во градот и кои уште од Плетвар го гледаат симболот на градот.
Пред него, на неколкумина инжинери од градот не им успеаа да го направат тоа,па саатот до 2013 беше „нем„ споменик.
Но, за часовничар со долгогодишно искуство и од самејство со повеќе генерации часовничари, нему тоа не било тешко. Кога се искачил и откако внимателно го разгледал механизмот, знаел што треба да направи. Наместо да бара делови за часовникот во Виена или Грац, од каде што се претпоставува дека е донесен механизмот на граскиот саат, (кој отчукува два пати пред да го каже тоното време), тој со неколкумина занаетчии, дреари од Прилеп, ги направил деловите за кои бил сигурен дека треба да се заменат.
И навистина, со монтирањето на новите делови, срцето на часовникот во саат кулата во Прилеп, повторно почнало да чука. Од тогаш наваму, секој ден се огласуваат звучните тонови што го означуваат точното време секој час.
Но, денеска престана да чука неговот срце. Останува главоболката кој сега ќе се грижи за работата на Градскиот саат.
Почивај во мир, мајсторе!
