Масакрот бил изврешен врз жители на с. Дабница на 19 -ти септември, 1942 година, поради помагање на партизанските одреди. На тој ден, 18-те жители биле стрелани од фашистичкиот окупатор, односно 19. На тој ден 1942 година по долго мачен во гарнизонскиот затвор кој бил претворен во мачилиште бил убиен и Рампо Левката, прилепски адвокат, со револуционер дух, учесник во НОВ, подоцна прогалсен за народен херој.
За загинатите дабничани и прилепчани, на местото на стрелањето, во месноста Дабнички завој, во 1972 година е подигнат “Споменикот на жртвите на фашизмот„, на кои се напишани имињата на стреланите. Пред деестина години споменикот, изработен од бронза од академскиот скулптор Димо Тодороски, подигнат во чест на стреланите жители на Дабница, беше вандалски уништен од непознати сторители кои никогаш не беа пронајдени.
Сегашниот споменик, поставен на истото место пред неколку години, е негова реплика и е дело на скулпторот Сашо Попоски.
“Дабничкиот масакар„ започна на 14 септември, кога специјалните единици, неколку десетици агенти и полицајци влегле и уапсиле 54 мажи во селото Дабница и Прилеп. Ги затвориле во гарнизонскиот затвор кој бил претворен во мачилиште. Меѓу нив бил и Рампо Левката, адвокат, кој поради своите заслуги во НОВ е прогласен за Народен херој (денеска основното училиште во Прилеп кое го носи негово име на овој ден го одбележа својот патронот, потсетувајќи се на херојство на Рампо Левката). Тој е убиен во касарните, а 18 лица, односно 19 -сет биле однесени на стрелање, кај Дабинички завој. Меѓу нив, само еден успеал да преживее, Петко Велкоски, кој бил погоден само со еден куршум, а при бодењето со баонети бил двапати несмртоносно прободен. Тој бил жив сведок на крвавите денови од окупацијата .
Дабничкиот масакар престаува еден од најзлосторничките убиства извршени врз невиното македонско население од страна на фашистичкиот откупатор
